Over de SKU Het is het angstvisioen van menig kunstliefhebber: dat een boeiende kunstverzameling wordt weggegooid simpelweg omdat men er de waarde niet van kent of er niet langer plaats voor heeft. Een tafel van Gerrit Rietveld of een schilderij van Piet Mondriaan vindt zijn weg meestal wel naar een of ander museum, maar kunstvoorwerpen van kunstenaars die minder bekend zijn, maar daarom nog niet minder interessant, maken grote kans verloren te gaan. Om dit gevaar het hoofd te bieden is in het najaar van 2003 de Stichting Kunstcollecties Utrecht 1900-2000 in het leven geroepen. Deze Stichting, kortweg SKU, stelt zich ten doel Utrechtse kunst uit de twintigste eeuw bijeen te brengen, te conserveren, er onderzoek naar te doen en hierover te publiceren. Er wordt in principe niet voor de collecties betaald, maar zij krijgen wel een betrouwbaar onderdak en alle kunsthistorische aandacht die zij verdienen.
In de statuten van de SKU wordt gesproken over meerdere doelen: het bijeenbrengen, beheren, conserveren, restaureren en exposeren van kunstvoorwerpen, het verrichten van onderzoek, het doen uitgeven van monografieën, studies en andere publicaties en tenslotte het onderbrengen van kunstvoorwerpen in een openbaar toegankelijke instelling. Dat zijn geen bescheiden doelstellingen. Het bestuur is dan ook van meet af aan doortastend aan de slag gegaan en langzaam maar zeker begint de SKU inhoud en vorm te krijgen. Divers archiefmateriaal, al dan niet in combinatie met kunstvoorwerpen, is ondertussen bijeengebracht en wordt onderzocht. Vanzelfsprekend is het niet mogelijk, en ook niet gewenst, om alles wat wordt aangeboden een plaats te geven in de collectie van de SKU. Daarom is er een selectiecommissie samengesteld die het belang van het aangebodene onderzoekt en vervolgens bekijkt waar dit het best op zijn plaats is. Dat kan de collectie van de SKU zijn, maar het is ook mogelijk dat het wordt doorgespeeld naar bijvoorbeeld een lokaal museum of een archiefinstelling. En indien er sprake is van overbodigheid, bijvoorbeeld door doublures in het aanbod, behoudt de Stichting zich het recht voor bepaalde werken, in overleg met de schenkers, ter veiling aan te bieden. Want het streven van de Stichting krijgt weliswaar brede steun, maar vooralsnog is de steun vooral verbaal. Een goede financiële basis is hard nodig, onder andere om een verantwoorde depotruimte te kunnen huren. |